این مقاله فیلترهای کیسهای کلاس F را از نظر ساختار، شیوه عملکرد، تفاوت کلاسهای F5 تا F9، نوع مدیا و کاربرد در هواساز بررسی میکند. همچنین نحوه جانمایی و پیشفیلتراسیون، اثر تعداد و عمق کیسهها، افت فشار، زمان تعویض، قابلیت شستوشو، مشکلات نصب نادرست و معیارهای انتخاب فیلتر مناسب بر اساس ISO 16890 توضیح داده میشود.
فیلتر کیسهای کلاس F چیست؟ بررسی کامل فیلترهای F5، F6، F7، F8 و F9 در هواساز
فیلترهای کیسهای کلاس F از پرکاربردترین فیلترهای هوا در هواسازها، سیستمهای تهویه مطبوع مرکزی و تجهیزات تصفیه هوای صنعتی هستند. این فیلترها بهدلیل سطح فیلتراسیون زیاد، ظرفیت مناسب نگهداری گردوغبار و امکان جذب ذرات ریز، معمولاً بعد از پیشفیلترهای فلزی یا کلاس G نصب میشوند.
ساختار کیسهای باعث میشود مقدار زیادی مدیای فیلتر در فضای نسبتاً محدودی قرار گیرد. در نتیجه، فیلتر میتواند حجم هوای بالایی را با افت فشار کنترلشده عبور دهد و نسبت به فیلترهای تخت، گردوغبار بیشتری در خود نگه دارد.
فیلترهای F5 تا F9 در بازار همچنان با نام کلاس F شناخته میشوند؛ اما باید توجه داشت که استاندارد EN 779 کنار گذاشته شده و در استاندارد جدید ISO 16890 عملکرد فیلتر بر اساس توانایی جذب ذرات PM1، PM2.5 و PM10 بیان میشود. همچنین در نسخه EN 779:2012 نام کلاسهای قدیمی F5 و F6 به M5 و M6 تغییر کرده بود. بنابراین تطبیق کلاسهای قدیمی با ISO 16890 باید بر اساس نتیجه آزمایش همان محصول انجام شود و تبدیل کاملاً ثابتی برای تمام فیلترها وجود ندارد.
فیلتر کیسهای چگونه ساخته میشود؟
یک فیلتر کیسهای معمولاً از چهار بخش اصلی تشکیل شده است:
۱. مدیای فیلتر
مدیا اصلیترین قسمت فیلتر است و ذرات معلق را از جریان هوا جدا میکند. مدیای فیلترهای کیسهای معمولاً از یکی از مواد زیر ساخته میشود:
-
الیاف مصنوعی یا سنتتیک
-
پلیاستر
-
پلیپروپیلن
-
میکروفایبرهای مصنوعی
-
الیاف شیشه یا فایبرگلاس
-
مدیای چندلایه با تراکم تدریجی
انتخاب مدیا بر راندمان، افت فشار، ظرفیت نگهداری گردوغبار، مقاومت در برابر رطوبت و طول عمر فیلتر اثر مستقیم دارد.
مدیای سنتتیک معمولاً استحکام مکانیکی و مقاومت مناسبی در برابر رطوبت دارد. مدیای فایبرگلاس نیز میتواند راندمان بالایی در جذب ذرات ریز داشته باشد، اما باید بهگونهای ساخته و مهار شود که در برابر جریان هوا آسیب نبیند.
در محصولات باکیفیت، مدیا بهصورت چندلایه و با تراکم تدریجی ساخته میشود. لایه ورودی دارای تخلخل بیشتر است و ذرات درشتتر را جذب میکند؛ درحالیکه لایههای متراکمتر، ذرات کوچکتر را به دام میاندازند. این ساختار از پرشدن سریع سطح ورودی جلوگیری میکند و اجازه میدهد گردوغبار در عمق مدیا توزیع شود.
۲. کیسهها یا پاکتها
مدیای فیلتر به چند کیسه مجزا تقسیم میشود. تعداد کیسهها با توجه به ابعاد قاب، دبی هوا، عمق فیلتر و سطح مدیای موردنیاز تعیین میشود.
وجود چند کیسه باعث افزایش سطح مؤثر فیلتراسیون میشود. هرچه سطح مدیا بیشتر باشد، سرعت عبور هوا از سطح مدیا کاهش پیدا میکند و فیلتر میتواند در شرایط یکسان:
-
افت فشار کمتری ایجاد کند؛
-
گردوغبار بیشتری نگه دارد؛
-
دیرتر مسدود شود؛
-
و عمر کاری بیشتری داشته باشد.
کیسهها ممکن است بهشکل مستقیم یا مخروطی ساخته شوند. طراحی مخروطی و دوخت مناسب کمک میکند جریان هوا بهصورت یکنواخت در سراسر کیسه توزیع شود و قسمت انتهایی کیسه بدون استفاده باقی نماند. به گفته Camfil، طراحی مناسب پاکتها میتواند هوا را روی سطح کامل مدیا توزیع کرده و استفاده مؤثرتری از آن ایجاد کند.
۳. جداکنندههای داخلی
درون کیسهها معمولاً دوختهای عمودی، نوارهای نگهدارنده یا جداکنندههایی قرار میگیرد. این اجزا وظایف زیر را بر عهده دارند:
-
جلوگیری از چسبیدن دو طرف کیسه به یکدیگر
-
حفظ فرم کیسه در جریان هوا
-
جلوگیری از بادکردن یا لرزش بیشازحد
-
توزیع یکنواخت هوا
-
جلوگیری از برخورد کیسههای مجاور
-
استفاده کامل از سطح مدیا
اگر جداکنندهها مناسب نباشند، کیسهها ممکن است روی یکدیگر قرار بگیرند و بخشی از سطح مؤثر فیلتر مسدود شود. این اتفاق افت فشار را افزایش میدهد و ظرفیت واقعی فیلتر را کاهش میدهد.
۴. فریم یا قاب فیلتر
کیسهها روی یک فریم نگهدارنده نصب میشوند. فریم میتواند از مواد مختلفی ساخته شود:
-
ورق گالوانیزه
-
آلومینیوم
-
فولاد
-
پلاستیک مقاوم
-
پلییورتان قالبگیریشده
فریمهای گالوانیزه استحکام مناسبی دارند و در هواسازهای عمومی و صنعتی بسیار رایجاند. فریم آلومینیومی سبکتر و در برابر خوردگی مقاومتر است. فریمهای پلاستیکی نیز وزن کمی دارند و در محیطهای مرطوب دچار زنگزدگی نمیشوند.
در پیرامون قاب ممکن است از نوار آببندی یا گسکت استفاده شود. وظیفه گسکت جلوگیری از عبور هوای تصفیهنشده از فاصله بین قاب فیلتر و فریم نگهدارنده هواساز است.
حتی اگر مدیای فیلتر راندمان بالایی داشته باشد، وجود نشتی اطراف قاب میتواند عملکرد واقعی سیستم را بهشدت کاهش دهد.

فیلتر کیسهای چگونه کار میکند؟
عملکرد فیلتر کیسهای فقط به کوچک بودن منافذ مدیا وابسته نیست. ذرات معلق با چند سازوکار مختلف از جریان هوا جدا میشوند.
غربالگری
ذراتی که از فاصله میان الیاف بزرگتر هستند، نمیتوانند از مدیا عبور کنند و روی سطح یا داخل آن باقی میمانند. این مکانیسم بیشتر برای ذرات درشت مؤثر است.
برخورد اینرسی
ذرات نسبتاً سنگین هنگام تغییر مسیر هوا نمیتوانند دقیقاً همراه جریان حرکت کنند. در نتیجه با الیاف برخورد کرده و درون مدیا باقی میمانند.
گیر افتادن یا رهگیری
برخی ذرات همراه جریان حرکت میکنند، اما زمانی که از کنار یک لیف عبور میکنند، با سطح آن تماس پیدا کرده و به آن میچسبند.
انتشار براونی
ذرات بسیار ریز حرکت نامنظم دارند. این حرکت احتمال برخورد آنها با الیاف مدیا را افزایش میدهد و باعث جداسازی بخشی از ذرات ریز میشود.
جذب الکترواستاتیکی
بعضی مدیاهای مصنوعی دارای بار الکترواستاتیکی هستند و ذرات را به سمت الیاف جذب میکنند. این ویژگی میتواند راندمان اولیه فیلتر را افزایش دهد؛ اما ممکن است بخشی از این بار در اثر رطوبت، آلودگی یا گذشت زمان کاهش پیدا کند. به همین دلیل ISO 16890 عملکرد مدیا را پس از تخلیه الکترواستاتیکی نیز مورد توجه قرار میدهد.
تفاوت فیلترهای کیسهای F5 تا F9
هرچه عدد کلاس بالاتر باشد، فیلتر توانایی بیشتری در جذب ذرات ریز دارد. در مقابل، استفاده از مدیای متراکمتر معمولاً افت فشار و هزینه خرید را نیز افزایش میدهد.
اعداد جدول زیر توصیف کاربرد معمول هستند. مقدار دقیق راندمان، افت فشار و طبقهبندی ISO 16890 باید از برگه آزمایش سازنده همان فیلتر استخراج شود.
| کلاس رایج بازار | F5 | F6 | F7 | F8 | F9 |
|---|---|---|---|---|---|
| نام در EN 779:2012 | M5 | M6 | F7 | F8 | F9 |
| عملکرد عمومی | فیلتراسیون متوسط و جذب گردوغبار معمولی | جذب بهتر ذرات متوسط | فیلتراسیون ریز با کیفیت مناسب هوای داخل | جذب قویتر ذرات ریز | بیشترین راندمان در این گروه |
| کاربرد متداول | پیشفیلتر مرحله دوم، کارگاهها و هواسازهای عمومی | مراکز تجاری، ادارات و پیشفیلتراسیون مراحل بالاتر | ساختمانهای اداری، هتل، مراکز درمانی عمومی و تجاری | بیمارستانها، صنایع غذایی، دارویی و محیطهای حساس | مرحله نهایی هواساز یا پیشفیلتر HEPA در کاربردهای حساس |

فیلتر کیسهای F5
فیلتر F5 در رده فیلترهای متوسط قرار میگیرد و بیشتر برای جذب گردوغبار، پرز، ذرات محیطی و بخشی از ذرات معلق متوسط استفاده میشود.
در هواسازهایی که آلودگی ورودی نسبتاً زیاد است، F5 میتواند بعد از یک پیشفیلتر G3 یا G4 نصب شود. وظیفه اصلی آن کاهش بار آلودگی روی فیلترهای F7، F8، F9 یا HEPA است.
کاربردهای رایج آن عبارتاند از:
-
هواسازهای عمومی
-
سالنهای تولید
-
مراکز تجاری
-
انبارها
-
کارگاهها
-
پیشفیلتراسیون تجهیزات صنعتی
فیلتر F5 برای محیطهایی که کنترل جدی ذرات بسیار ریز لازم است، بهتنهایی کافی نیست.
فیلتر کیسهای F6
فیلتر F6 نسبت به F5 از مدیای متراکمتر و راندمان بالاتری برخوردار است. این فیلتر میتواند بهعنوان فیلتر میانی در سیستمهای چندمرحلهای یا فیلتر اصلی در برخی هواسازهای عمومی استفاده شود.
کاربردهای آن شامل موارد زیر است:
-
ساختمانهای اداری
-
هتلها
-
مراکز خرید
-
دانشگاهها
-
سالنهای تولید
-
هواسازهای صنعتی
-
پیشفیلتر فیلترهای راندمان بالاتر
در برخی محصولات، معادل جدید این کلاس در محدوده ePM10 قرار میگیرد؛ اما مقدار دقیق آن باید روی لیبل یا گواهی ISO 16890 محصول درج شده باشد.
فیلتر کیسهای F7
F7 یکی از پرمصرفترین کلاسهای فیلتر کیسهای در سیستمهای تهویه مطبوع است. این فیلتر میان راندمان، افت فشار، طول عمر و قیمت تعادل مناسبی ایجاد میکند.
فیلتر F7 برای کاهش ورود گردوغبار ریز، بخشی از ذرات PM2.5، دوده و آلایندههای شهری به فضای داخل مورد استفاده قرار میگیرد.
کاربردهای رایج:
-
ساختمانهای اداری
-
هتلها
-
فرودگاهها
-
مراکز خرید
-
مدارس و دانشگاهها
-
هواساز بیمارستانی در مراحل میانی
-
صنایع غذایی
-
اتاقهای کنترل
-
پیشفیلتراسیون فیلترهای F8، F9 و HEPA
در طبقهبندی ISO 16890، محصولات قدیمی F7 بسته به طراحی و نوع مدیا ممکن است در گروه ePM2.5 یا ePM1 قرار بگیرند؛ بنابراین نمیتوان تنها بر اساس نام F7، درصد مشخصی برای PM اعلام کرد.
فیلتر کیسهای F8
فیلتر F8 برای محیطهایی به کار میرود که کیفیت هوای بالاتر و کنترل بیشتری روی ذرات ریز موردنیاز است. مدیای این فیلتر نسبت به F7 متراکمتر است و معمولاً ذرات کوچکتری را جدا میکند.
کاربردهای رایج:
-
بیمارستانها و مراکز درمانی
-
صنایع دارویی
-
صنایع غذایی
-
آزمایشگاهها
-
ساختمانهای واقع در مناطق آلوده
-
اتاقهای تمیز بهعنوان پیشفیلتر
-
هواسازهای دارای مرحله نهایی HEPA
-
صنایع الکترونیک
این فیلتر جایگزین HEPA نیست؛ اما میتواند بار گردوغبار ورودی به HEPA را به میزان قابلتوجهی کاهش دهد و عمر فیلتر نهایی را افزایش دهد.
فیلتر کیسهای F9
F9 بالاترین کلاس متداول در میان فیلترهای کیسهای قدیمی گروه F است. این فیلتر برای جذب بخش قابلتوجهی از ذرات ریز طراحی میشود و معمولاً بهعنوان فیلتر نهایی هواساز یا پیشفیلتر فیلترهای EPA و HEPA استفاده میشود.
کاربردهای رایج:
-
بیمارستانها
-
آزمایشگاهها
-
صنایع دارویی
-
صنایع غذایی حساس
-
مراکز داده
-
اتاقهای تمیز
-
خطوط تولید الکترونیکی
-
ساختمانهای واقع در مناطق بسیار آلوده
-
پیشفیلتر H13 و H14
فیلتر F9 با وجود راندمان زیاد، HEPA محسوب نمیشود. استاندارد ISO 16890 برای فیلترهای تهویه عمومی با راندمان ePM1 تا ۹۹ درصد کاربرد دارد؛ فیلترهای با راندمان بالاتر مانند EPA و HEPA با استانداردهای دیگری نظیر ISO 29463 ارزیابی میشوند. ISO 16890-1
مقایسه مدیای فیلترهای F5 تا F9
تفاوت اصلی کلاسها فقط در ضخامت پارچه نیست. نوع الیاف، قطر الیاف، تراکم، تعداد لایهها، کیفیت اتصال الیاف و بار الکترواستاتیکی همگی بر راندمان اثر میگذارند.
| ویژگی | تراکم مدیا | جذب ذرات درشت | جذب ذرات ریز | افت فشار | ظرفیت گردوغبار | نیاز به پیشفیلتر | کاربرد |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| F5 و F6 | متوسط | بسیار مناسب | محدود تا متوسط | معمولاً کمتر | وابسته به سطح مدیا | توصیه میشود | عمومی و صنعتی |
| F7 | متوسط رو به زیاد | بسیار مناسب | مناسب | متوسط | زیاد در طراحی مناسب | ضروری در محیط آلوده | تهویه با کیفیت مناسب |
| F8 و F9 | زیاد | بسیار مناسب | زیاد | معمولاً بیشتر | زیاد، مشروط به پیشفیلتراسیون | بسیار مهم | محیطهای حساس |
رنگ مدیا معیار قابلاعتمادی برای تشخیص کلاس فیلتر نیست. بعضی تولیدکنندگان برای شناسایی آسانتر، کلاسهای مختلف را با رنگهای متفاوت تولید میکنند؛ اما هیچ رنگی بهتنهایی راندمان فیلتر را ثابت نمیکند.

تشخیص کلاس واقعی باید بر اساس موارد زیر انجام شود:
-
لیبل محصول
-
استاندارد آزمایش
-
گزارش تست
-
مشخصات ePM1، ePM2.5 یا ePM10
-
دبی نامی
-
افت فشار اولیه
-
افت فشار نهایی پیشنهادی
-
ابعاد و سطح مدیا
ساختار و محل نصب فیلتر کیسهای در هواساز
فیلترهای هواساز بهصورت مرحلهای چیده میشوند تا هر مرحله بخشی از آلودگی را جذب کند. یک آرایش متداول میتواند به شکل زیر باشد:
-
دریچه ورود هوای تازه و هوای برگشت
-
دمپرها و بخش اختلاط هوا
-
پیشفیلتر فلزی، پلیتد یا کلاس G
-
فیلتر کیسهای F5 تا F9
-
کویل سرمایشی یا گرمایشی
-
فن هواساز
-
فیلتر نهایی راندمان بالا، در صورت نیاز
-
خروج هوا به کانال رفت
چیدمان دقیق به طراحی هواساز بستگی دارد. در برخی سیستمها فیلتر کیسهای پیش از کویل قرار میگیرد تا از تجمع گردوغبار روی کویل محافظت کند. در سیستمهای حساس ممکن است یک مرحله فیلتراسیون دیگر بعد از فن یا نزدیک محل توزیع هوا نصب شود.
فیلترهای کیسهای در یک بانک فیلتر قرار میگیرند. فریم نگهدارنده باید کاملاً تراز باشد و فیلترها با بست، فنر یا قفل مناسب در جای خود محکم شوند.
اهمیت پیشفیلتر در هواساز
نصب مستقیم F8 یا F9 در معرض هوای بسیار آلوده باعث میشود فیلتر بهسرعت پر شود. برای جلوگیری از این مشکل، پیش از فیلتر کیسهای از یک فیلتر اولیه استفاده میشود.
پیشفیلتر ذرات درشت مانند موارد زیر را جذب میکند:
-
گردوغبار درشت
-
مو و پرز
-
الیاف
-
حشرات
-
ذرات گیاهی
-
آلودگیهای قابلمشاهده
این کار موجب کاهش بار روی فیلتر کیسهای، افزایش طول عمر آن و کاهش هزینه بهرهبرداری میشود. فیلترهای کیسهای هم میتوانند بهعنوان فیلتر نهایی در تهویه عمومی یا پیشفیلتر HEPA در سیستمهای چندمرحلهای استفاده شوند. Camfil – فیلترهای تهویه عمومی
تأثیر تعداد و عمق کیسهها
تعداد بیشتر کیسه لزوماً به معنی کیفیت بالاتر نیست؛ بلکه باید سطح واقعی مدیا، دبی هوا و طراحی کیسه بررسی شود.
کیسههای عمیقتر معمولاً سطح مدیای بیشتری فراهم میکنند، اما برای عملکرد صحیح به فضای کافی در هواساز نیاز دارند. همچنین باید فاصله کیسهها طوری باشد که هنگام کار به یکدیگر نچسبند.
عمقهای متداول فیلتر کیسهای میتوانند شامل موارد زیر باشند:
-
۳۰۰ میلیمتر
-
۳۶۰ میلیمتر
-
۵۰۰ میلیمتر
-
۶۰۰ میلیمتر
-
۶۳۵ میلیمتر
این ابعاد ثابت و اجباری نیستند و با توجه به سازنده، دبی هوا، ابعاد هواساز و سفارش پروژه تغییر میکنند.
افت فشار فیلتر چیست؟
وقتی هوا از مدیای فیلتر عبور میکند، با مقاومت روبهرو میشود. اختلاف فشار پیش و پس از فیلتر، افت فشار فیلتر نامیده میشود.
افت فشار معمولاً بر حسب پاسکال اندازهگیری میشود و به عوامل زیر وابسته است:
-
کلاس فیلتر
-
نوع مدیا
-
سطح فیلتراسیون
-
تعداد و عمق کیسهها
-
سرعت عبور هوا
-
میزان گردوغبار جمعشده
-
رطوبت
-
وضعیت باز شدن کیسهها
-
آلودگی پیشفیلتر
-
دبی واقعی هواساز
با افزایش آلودگی مدیا، افت فشار بیشتر میشود. در نتیجه فن باید فشار بیشتری تولید کند و ممکن است مصرف انرژی سیستم افزایش یابد یا دبی هوای هواساز کاهش پیدا کند.
بنابراین انتخاب فیلتر فقط بر اساس راندمان کافی نیست؛ فیلتر باید در دبی نامی هواساز، افت فشار اولیه مناسبی نیز داشته باشد.

نحوه تشخیص زمان تعویض فیلتر کیسهای
بهترین روش، نصب گیج اختلاف فشار یا سنسور DPT در دو طرف بانک فیلتر است. این تجهیز افت فشار را بهصورت مستقیم اندازهگیری میکند.
فیلتر باید بر اساس یکی از معیارهای زیر تعویض شود:
-
رسیدن افت فشار به مقدار نهایی اعلامشده سازنده
-
کاهش محسوس دبی هوای هواساز
-
آسیب یا پارگی کیسهها
-
جدا شدن دوختها
-
تغییر شکل شدید فریم
-
آلودگی غیرقابلقبول یا رشد میکروبی
-
خیس شدن مدیا
-
رسیدن زمان تعویض تعیینشده در برنامه نگهداری
تعویض فیلتر صرفاً بر اساس ظاهر آن روش دقیقی نیست. بعضی فیلترها ظاهراً بسیار آلودهاند ولی هنوز به افت فشار نهایی نرسیدهاند؛ در مقابل، یک فیلتر ممکن است در اثر رطوبت یا فشردگی مدیا دچار افت فشار بالا شده باشد، بدون آنکه آلودگی ظاهری زیادی داشته باشد.
آیا فیلتر کیسهای قابل شستوشو است؟
بیشتر فیلترهای کیسهای ریز از نوع یکبارمصرف هستند و شستوشوی آنها توصیه نمیشود. آب یا هوای فشرده میتواند:
-
ساختار الیاف را تخریب کند؛
-
منافذ مدیا را تغییر دهد؛
-
بار الکترواستاتیکی را کاهش دهد؛
-
باعث پارگی یا باز شدن دوختها شود؛
-
راندمان فیلتر را نامشخص کند؛
-
و آلودگی را به عمق مدیا انتقال دهد.
تنها زمانی میتوان فیلتر را شست که سازنده صراحتاً آن را قابل شستوشو معرفی کرده باشد. تمیز به نظر رسیدن مدیا پس از شستوشو به معنای بازگشت راندمان اولیه نیست.
مشکلات ناشی از انتخاب یا نصب نادرست
انتخاب یا نصب نامناسب فیلتر کیسهای میتواند مشکلات زیر را ایجاد کند:
-
افت شدید دبی هوای هواساز
-
افزایش مصرف انرژی فن
-
آلودگی کویل سرمایشی
-
کاهش راندمان انتقال حرارت
-
عبور هوای تصفیهنشده از اطراف قاب
-
لرزش و پارگی کیسهها
-
چسبیدن کیسهها به یکدیگر
-
انتقال گردوغبار به کانالها
-
کاهش کیفیت هوای داخل
-
کوتاه شدن عمر فیلترهای HEPA
-
افزایش دفعات سرویس هواساز
هنگام نصب، جهت جریان هوا باید رعایت شود و فضای کافی برای باز شدن کامل کیسهها وجود داشته باشد. همچنین کیسهها نباید به کویل، فن، بدنه هواساز یا یکدیگر برخورد کنند.
راهنمای انتخاب فیلتر کیسهای مناسب
برای انتخاب صحیح، فقط به عبارت F7 یا F9 اکتفا نکنید. مشخصات زیر باید بررسی شوند:
-
کلاس واقعی بر اساس ISO 16890
-
درصد ePM1، ePM2.5 یا ePM10
-
دبی نامی فیلتر
-
افت فشار اولیه در دبی نامی
-
افت فشار نهایی پیشنهادی
-
ابعاد فریم
-
تعداد و عمق کیسهها
-
مساحت مدیا
-
جنس مدیا
-
جنس فریم
-
مقاومت در برابر رطوبت
-
حداکثر دمای کاری
-
کیفیت دوخت و جداکنندهها
-
وجود گسکت آببندی
-
شرایط آلودگی هوای ورودی
-
کاربری ساختمان
-
توان فن هواساز
-
هزینه انرژی در طول عمر فیلتر
-

جمعبندی
فیلترهای کیسهای F5، F6، F7، F8 و F9 نقش مهمی در کنترل گردوغبار و ذرات معلق در هواساز دارند. ساختار چندکیسهای این فیلترها سطح بزرگی برای عبور هوا فراهم میکند و باعث افزایش ظرفیت نگهداری گردوغبار میشود.
F5 و F6 بیشتر برای فیلتراسیون متوسط و مراحل اولیه یا میانی مناسباند. F7 انتخابی متعادل برای بسیاری از ساختمانهای اداری، تجاری و عمومی محسوب میشود. F8 و F9 برای محیطهایی با نیاز بیشتر به کنترل ذرات ریز و همچنین پیشفیلتراسیون سیستمهای HEPA کاربرد دارند.
بااینحال، کلاس بالاتر همیشه به معنی انتخاب بهتر نیست. بهترین فیلتر، محصولی است که راندمان موردنیاز را با افت فشار مناسب، سطح مدیای کافی و هماهنگی کامل با دبی و توان فن هواساز تأمین کند. استفاده از پیشفیلتر مناسب، آببندی صحیح فریم و کنترل افت فشار نیز برای دستیابی به عملکرد واقعی و افزایش عمر فیلتر ضروری است.

دیدگاه شما درباره مقاله
نظرات مقاله
هنوز نظری برای این مقاله ثبت نشده است.
دیدگاه کاربران